Rien der Nederlanden

Met de veelzeggende kop Rien van Nunen en zijn dorpsgenoten heeft Frenk der Nederlanden de primeur van de geboorte van het 1 april genootschap Rien van Nunen in het Parool voor zich op geeist. De verhalenverteller onder de journalisten kronkelde door zijn gedachten hoe hij de enerverende avond in het hotel Flora aan het papier kon toevertrouwen. In het stuk vertrouwt hij de lezers van de de grootstedelijke krant toe welke historische betekenis Rien van Nunen heeft voor Hillegom.

Het artikel leidde onmiddellijk tot enkele reacties van lezers:

From: E. van Beek
To: Frenk der Nederlanden
Sent: Thursday, April 08, 2010 9:30 PM
Subject: Rien en zijn dorpsgenoten.

Beste Frenk,
Wat heb ik weer genoten van je column. Deze keer niet uit en over Amsterdam, maar iets anders en bijzonders…
Ik wil je een gunst vragen. Mag ik deze column overnemen hetzij in mijn weblog, of voor mijn mailgroep?
Als je ‘nee’ zegt aanvaard ik dat ook natuurlijk, want misschien ligt het copyright wat moeilijk.
Nog een fijne avond toegewenst en de groeten ‘-) aan je meiden.
Voor jou ook een groet,
Erica

En nog een reactie nav de column in het Parool:

Dag Mijnheer Frenk

Uw column in het Parool van 8 april ,Hillegom… tja mijn kleine kindertijd.!!!

Nee niet alleen u en al die belangrijke anderen, maar ook ik ben geboren in Hillegom. Voor de oorlog als vierde kind in het gezin van zeven kinderen. Tegenover van Tetstraat no 21 had vader de bollenveiling. Zo klein als ik was kan ik me de straat …toen nog met dunne boompjes… goed herinneren. Aan het eind vlakbij ons huis liep de straat dood op een slootje en achter die sloot was een weiland van de boer van de Marel. Er liepen koeien. Hij kwam als melkboer ook aan de deur de melk slijten. Ik herinner me de opmerking van mijn moeder over de slagroommelk
Ik speelde daar rondom de veiling in de bollenmanden met Nickie Assendelft, die ook in die straat woonde. Mijn grotere zussen en broer gingen daar naar school. De raiffaissenbank , de directeur woonde boven de bank, was een kennis van mijn ouders. Ik mocht weleens mee en keek dan uit het grote raam zo de oprijlaan in van (nu weet ik dat maar toen natuurlijk niet) Treslong. Vooraan de weg stonden twee stenen palen met een leeuw erop.
Het voelde daar zonnig , een scherpe lucht en veel licht.
Voor mijn ouders was dat hun gouden tijd. Alles was er, ook wij kindertjes liepen erbij als gouden haantjes. Mooie kleding, alles kon. Meisje voor dag en nacht de strijk en de was de deur uit.
En toen…en toen…brak de oorlog uit. De veiling werd door de Duitsers in beslag genomen, de hele handel lag stil en weg was alles.
Vertrokken naar Beverwijk waar vader werk had gevonden. Voor mijn ouders , die daarna veel meegemaakt hadden en wij ook, is het nooit meer geworden wat ze daar in Hillegom hadden.

Over Hillegom, wat hebben zij een heimwee gehad naar toen.

Ik vertel altijd als er gevraagd wordt waar ik vandaan kom, dat ik een bollenkind ben. Vol trots zeg ik dan: ” ik ben geboren in HILLEGOM”.

Cokkie Tesselaar
Slotlaan 51, 4851ec Ulvenhout.

Over Rien van Nunen Genootschap

Elk geboortedorp heeft een verhaal en betekenis. Ik mijd Hillegom liever, dan dat ik er terugkeer. Maar op 1 april kijk ik uit naar de jaarlijkse bijeenkomst van het 1 april genootschap in Hotel Flora in Hillegom. Die herinneringen en momenten leggen we vast in dit blog, ook als ode aan Rien van Nunen, de beroemdste inwoner van Hillegom. (Herman Poos, mede oprichter van het 1 april genootschap Rien van Nunen)
Dit bericht werd geplaatst in Blogbijdragen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Rien der Nederlanden

  1. Cokkie Tesselaar zegt:

    Via zus kwam ik op uw site, Helemaal verbaasd ben ik dat mijn Hillegomse herinneringen die ik als reactie Parool toen aan Frenk der Nederlanden schreef, te lezen zijn. Is er iets mee gedaan?
    Geheugen van een kind van goed twee jaar. Vroeg aan zus of in het huis van Tetstraat 21 de tegels oranje zwart waren en of er in de vestibuledeur een raam met een ge- etste voorstelling zat.
    Zus is ouder en beaamde dit. Nu ik dit zo schrijf loop ik daar toch weer even rond.Zonnig en warm.

    Hoor de Duitse soldaten de trap op stampen van het huis ernaast.

    Cokkie Tesselaar.
    .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s